Interview met Mirjam (63)

Mirjam heeft artrose in knieën en handen. Tegen de pijn gebruikt ze zware pijnstillers. De pijn is verdwenen, maar er kwam iets anders voor terug: obstipatie.

Waarom gebruikt u zware pijnstillers?

'Toen ik eind veertig was, ging ik een paar keer naar de dokter met kniepijn. Na het maken van een röntgenfoto zei hij dat het artrose was. Ik schrok, want ik dacht dat alleen oude mensen dit kregen. Inmiddels heb ik ook artrose in mijn handen. Lang heb ik geprobeerd om een behandeling met pijnmedicatie uit te stellen. Ik was namelijk bang om te wennen aan medicijnen en er afhankelijk van te worden. Op een gegeven moment kon ik niet meer met de pijn leven. Toen heeft mijn dokter mij pijnmedicatie (opiaten) voorgeschreven.’

Helpt de pijnmedicatie?

'Door de opiaten lijkt het alsof mijn gewrichten minder stijf zijn. Hierdoor voel ik me een stuk beter dan de periode voordat ik opiaten gebruikte. Ik wil zo lang mogelijk actief blijven en ik ben heel blij dat ik weer vrijer kan bewegen.’

Gaf de pijnmedicatie bijwerkingen?

'De eerste dagen was ik vaak misselijk. Ook voelde ik me enorm moe en een beetje suf. Gelukkig trokken die klachten na de eerste week wel weg. Tegelijkertijd kreeg ik wel last van verstopping. En die klacht werd niet minder, maar juist erger.'

Heeft de arts u verteld over de bijwerkingen?

'Ja, mijn arts heeft verteld dat ik last kon krijgen van bijwerkingen. Ze heeft me ook een recept voor laxeermiddelen meegegeven. Toen de obstipatieklachten begonnen, ben ik het laxeermiddel ook gaan gebruiken. Maar dat werkte niet. Ik hoopte dat het na een paar weken wel zou gaan aanslaan. Soms moet je even geduld hebben, dacht ik.’




Wat gebeurde er na die weken?

'Helaas heel weinig. Ik liep soms een paar dagen met een opgeblazen gevoel rond voordat ik weer aandrang kreeg om naar het toilet te gaan. En als ik dan moest, kostte het veel moeite. Eén keer moest ik zo erg persen dat ik er heel erg van ging zweten en bijna flauwviel. Mijn ontlasting was weinig en heel hard. Toch legde ik niet meteen de link met de pijnstillers.'

Welke invloed hadden de klachten op uw leven?

'Dankzij de pijnstillers kon ik aanvankelijk weer meer doen. Bijvoorbeeld een wandeling maken in het bos, een middagje met de kleinkinderen zijn, of werken in de tuin. Maar dat ging steeds minder. Ik had soms buikkrampen, waardoor ik amper rechtop kon staan. Ik wilde liever niet van huis weg, voor het geval  ik naar het toilet moest. Ik voelde me steeds somberder worden. Gelukkig vroeg een verpleegkundige me bij een controlebezoek een keer of ik geen bijwerkingen had van de pijnstillers, zoals verstopping. Toen pas ging er een lampje branden.'

Hoe is het nu?

'In overleg met de pijnspecialist heb ik medicijnen gekregen die de oorzaak van de obstipatie aanpakken. Het gaat goed en ik hoop dat ik op deze manier nog lang kan genieten van het leven, ondanks de artrose. Ik bedoel, je kunt niet verwachten dat je de dingen kunt doen die je deed toen je 20 was. Je moet min of meer leren om elegant ouder te worden.'


Mirjam is een fictieve patiënt. Het interview is gebaseerd op werkelijke patiëntenervaringen.



Interview met Hugo (57)

Veel patiënten lopen lang rond met obstipatie door pijnmedicatie. Soms schamen z...